Laf Lafı Açmak Bir Deyim Midir?
Bugün bir kahve içmek için bir kafeye oturdum. Burası Kayseri’nin en sessiz köşelerinden biriydi. Sadece birkaç masa vardı, herkes kafasını gömüp bilgisayarlarına bakıyordu. Hava soğuk, dışarıda rüzgar şehri dövüyordu ama ben içeride otururken, her şey biraz daha sakinleşmiş gibiydi. Bir fincan sıcak kahveyle kaybolmak, düşündüklerimle yüzleşmek istedim. O an aklımda tek bir şey vardı: “Laf lafı açmak bir deyim midir?” Ama bu sorunun ötesinde başka bir şey vardı—duygularım, beklemediğim şekilde gözlerimin önünde belirdi.
Bir Konuşma Başladı, Duygularımla Birlikte
Bazen, hayat öylesine basit görünebilir. Bir sohbet, bir cümle… Ama her şeyin içinde bir anlam, bir kıvılcım olduğunu fark etmeden geçip gidemeyiz. İşte bugün, tam da böyle bir an yaşadım.
Bir arkadaşım, belki de bu kadar derin bir sohbete girmeyi beklemediğim için, sanki bir anda hayatımı ele geçirdi. Tüm o ruh hali, bir anda bambaşka bir yöne gitti. “Laf lafı açtı,” dedi. O kadar sıradan, o kadar gündelik bir cümleydi ki. Ama o cümledeki anlamı ve ruhu, farkında olmadan bambaşka bir hale dönüştü.
Laf lafı açmak… Bu bir deyim midir? Bunu ilk kez duymadım, fakat ilk kez anlamış gibi oldum. Gözlerim bir an boşluğa daldı, kahvemi karıştırırken her şey birden anlam kazandı. Bir bakış, bir gülüş… İşte bunlar birbirini açan cümleler gibiydi. Bazen bir kelime, bir şeyin başlangıcı olur, bazen de hiç fark etmeden içindeki tüm duyguları açığa çıkarırsınız. Bu, işte o anların ta kendisiydi.
Kendimi Anlatmaya Başladım, Ama Farkında Olmadım
“Bunu neden ben söylüyorum ki?” diye düşündüm. Bir anda laf lafı açtı ve ben kendimi bu kadar derin bir sohbete sürüklenmiş buldum. O kadar hızlı ilerliyordu ki her şey, bir cümleyle başladığı o basit sohbet, şu an bir hayatın içine girmem için bir köprü olmuştu. Konu başkaydı, sohbetin gidişatında ben vardım.
Bir şeyler anlatmaya başlamıştım, ama neden başladığımı tam olarak hatırlamıyordum. “Laf lafı açmak bir deyim midir?” sorusu, sanki bilinçaltımda başka bir şeylere yol açmış gibiydi. “Bazen, insan bir şeyin farkında olmadan derinlere doğru yol alır, değil mi?” dedim, ama ne demek istediğimi bile bilmiyordum. Yalnızca kelimeler bana gitmek istediklerini söylüyordu.
Bir anda, o sabahki hissettiğim hayal kırıklığıyla yüzleşmeye başladım. “Ben bazen çok bekliyorum, sonra başka bir şey beklediğimi anlıyorum,” dedim. Kahvemi yudumlarken, bunun kendi içimde çözemediğim bir düğüm olduğunu fark ettim. Fakat o an, o cümlede, her şey birleşti ve tüm o duygular döküldü. Birçok şey bir araya gelmişti. Bazen, laf lafı açtığında, içindeki tüm duygular birden patlar, tıpkı bir balonun patlaması gibi.
Bir Süre Sessizlik, Sonra Düşüncelerim
“Evet, laf lafı açtı ve şimdi her şey birbirine karıştı,” dedim, fakat bunu biraz daha sakin, içsel bir bakışla söyledim. O an, içimdeki karmaşa dağılmaya başlamıştı. Biraz nefes almak, düşüncelerimi toparlamak için sessiz kaldım. Hava hala soğuktu, dışarıdaki rüzgar şehri dövüyordu ama içerideyim, kelimelerimi tutmaya çalışıyordum.
Gerçekten laf lafı açmak bir deyim midir? Evet, ama bir deyim olmasının ötesinde, bazen hayatın kendisidir. O an, kelimelerin ardında kaybolmuş, duygularımla boğulmuştum. Benim için, laf lafı açmak, hayatın derinliklerine ulaşmanın bir yoluydu. Bir kelime, başka bir kelimeyi doğurur, o kelime de başka bir şeyi… Bazen bilinçli olarak, bazen de tamamen tesadüfen.
O anı bir süre düşününce, laf lafı açmanın sadece bir deyim değil, aslında hayatın içindeki dinamiklerin doğal bir sonucu olduğunu fark ettim. Duygularımız, düşüncelerimiz, bir kelimeden diğerine geçiyor. Hayat da tıpkı bir sohbet gibi, her an birbirini takip eden bir dizi kelimeden ibaret. Belki de bu yüzden bazen anlamlı bir şey söylediğimizde, derinlere inmiş oluyoruz; o cümleyi, o lafı, o anı bir araya getirirken kalp, kendini anlatıyor.
Sonuçta, Bir Cümle ve Hayat
O gün, o kafede, bir cümle, bir deyim hayatıma dokundu. Laf lafı açtı ve içimdeki duyguların kapısını araladı. O kadar basit ve gündelik bir şeydi ki, ama bana o an her şeyi anlattı. Belki de hepimiz, her konuşmada, her cümlede bir anlamı açıyoruz. Bazen bir cümle, bazen de bir bakış; hayatta birbirini takip eden laf ve duygular…
Ve belki de en önemli şey, bazen laf lafı açtığında, hayat da kendiliğinden bir şekilde açılır. Bunu fark ettim.